Date:

Share:

The Return of the Taliban, the “New Afghanistan” and the “6+1 Platform”

Similar Posts

The “Afghan problem” quite simply is in a critical phase and stands in front of us as a great mystery. What makes the problem so critical is that a civil war that may arise in the country has the potential to turn into a regional intervention and war; especially with the Central Asian and South Asian extent.

This leads us directly to a regional power struggle-competition over Afghanistan, and frankly, the insolubility of the problem emerges mostly at this point. Because at the current situation, we are witnessing together a process in which cards are redistributed between the power centers in the region over Afghanistan. This issue also reveals the background of the US withdrawal decision to a large extent.

Therefore, although the loser of the “Third Big Game” seems to be the USA in terms of form for now, it is necessary to think a little more about how accurate it would be to call a “defeat”. We are facing a war situation that the winner is uncertain. Because there is no winner the player who has the power to say the last word. Without any doubt, Taliban includes among these players.

Although the Taliban says that we won, they have been struggling to balance the field-table since February 2020. Therefore, although the Taliban seem to dominate the Afghanistan area to a large extent, the limits of this dominance are also seen to be limited. Moreover, the military power of the Taliban is being used as a weapon against Taliban. It is as if the Taliban are trying to be worn out on the field and to be completely taken over or to be persuaded into a divided Afghanistan as a result of a devastating struggle. The biggest reason for the popularity of the civil war discourse is undoubtedly directly related to this target.

In this context, the fact that the propaganda that the Taliban’s power is destructive rather than constructive in the construction process of the “New Afghanistan” is kept on the agenda by some regional powers is obviously equivalent to the search for the dominant power in the “New Afghanistan” via the Taliban. In other words, while the milestones of the intervention in Afghanistan over the threat of the Taliban are being created, on the other hand, the effort to present themselves as the address of salvation to the Taliban and other groups has been increased.

The Taliban and other groups would normally be expected to be aware of this game and fiction. After all, they witnessed a Soviet invasion, a civil war that followed, and finally US intervention. To put it more concretely, the developments in the period from 1919 to 1979 and the post-Soviet occupation civil war process that continued until 2001 showed all Afghan people that: the disappearance of the Loya Jirga Spirit equivalents occupations, oppressions and chaos that brother slaughters brother.

As a matter of fact, in 2021, we see that nothing has changed in Afghanistan and there is no trace of peace, stability, prosperity and security promised to Afghanistan. In fact, the ground for a bloodier civil war has been built. Therefore, Taliban and all groups in Afghanistan lost a huge 20 years. We wouldn’t be wrong if we say that after the USSR invasion, more than 30 years is a lost period; I do not want to enter the lost years between 1919-1979 at all.

Therefore, the Afghan people must take lesson from these “Great Games”. Because this war is not their war and the winner of a possible civil war will not be Afghanistan. In this context, first of all, they need to understand that it is very hard to achieve real peace in Afghanistan unless they establish their own common will on the point of “New Afghanistan”, catch the “Spirit of 1979-1988” again and not fall into the post-1988 mistake once again. Because only the desire of the Afghan people can save Afghanistan. Otherwise, the Afghan people will continue to fight to get rid of British, Russian and American today, much bigger “liberators actors” tomorrow.

So, what should be done or what can be done at this point? How can Afghanistan avoid being a “failed state”?

In fact, the answer is hidden in the history of the region, especially in Afghanistan, and only one word is enough: “brotherhood”.

So how will this happen?

Let’s list the items:

  • First of all, we should not make the mistake of 20/30 years ago. It is not possible for any ethno-sectarian or ideological power to dominate the country alone and completely in Afghanistan. This situation must be accepted by all parties. At this point, a brotherhood agreement between the Taliban and other Afghan forces/groups is essential.
  • A tribal structuring, including the Taliban, that strengthens the center will accelerate the political solution.
  • Everything should not be expected from this organization for the Taliban to be included in the system. A new approach to the Taliban as part of the national-international system is inevitable. It should be provided not as a blessing of external dynamics, but by the agreement of internal dynamics among themselves. Otherwise, reconciliations built on different interest groups-power centers do not last long.
  • The Taliban are aware of the limitations of their own power. His approach to different ethnic groups in Afghanistan and his diplomacy with regional-international powers, especially the USA, show this position. Therefore, the Taliban seem to have realized this fact, even in a tactical sense.
  • It is significant for the integrity of the country that the Taliban take part in these negotiation processes with other groups in order to represent the whole of Afghanistan in the diplomacy carried out with foreign powers. If Taliban do that, it will break the game. For this, it is necessary to establish a joint diplomatic mission targeting the “New Afghanistan”.
  • In this process, it seems inevitable that the Taliban will take at least one country that they consider close to them. Otherwise, unity and solidarity, nation-state building and integration into the international system in Afghanistan will fail. Preferably, it is suggested that the Taliban act here with more than one state in this transition period.
  • The “New Afghanistan” project can also form the core of a regional integration process. The “New Afghanistan” thesis can be brought to the fore as the address of regional cooperation instead of regional competition.
  • In this context, the contribution of the regional states on an economic-political basis is of great importance. To put it more concretely, a regional transition fund should be established for the “New Afghanistan” and this country should be quickly included in regional cooperation formations and projects.
  • In this context, the “6+1 Platform”, consisting of Kazakhstan – Uzbekistan – Tajikistan – Turkmenistan – Pakistan – Iran – Turkey, can also be brought to the agenda as a group of guarantor countries in the “New Afghanistan” process.
Prof. Dr. Mehmet Seyfettin EROLhttps://www.ankasam.org/author/mse/?lang=en
1969 Dörtyol-Hatay doğumlu olan Prof. Dr. Mehmet Seyfettin Erol, Boğaziçi Üniversitesi (BÜ) Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Bölümü’nden 1993 yılında mezun oldu. BÜ’de 1995 yılında Yüksek Lisans çalışmasını tamamlayan Erol, aynı yıl BÜ’de doktora programına kabul edildi. Ankara Üniversitesi’nde doktorasını 2005’de tamamlayan Erol, 2009 yılında “Uluslararası İlişkiler” alanında doçent ve 2014 yılında da Profesörlük unvanlarını aldı. 2000-2006 tarihleri arasında Avrasya Stratejik Araştırmaları Merkezi (ASAM)’nde görev yapan Erol, 2009 yılında Stratejik Düşünce Enstitüsü’nün (SDE) Kurucu Başkanlığı ve Yönetim Kurulu Üyeliği görevlerinde bulundu. Uluslararası Strateji ve Güvenlik Araştırmaları Merkezi (USGAM)’nin de kurucu başkanı olan Prof. Erol, Yeni Türkiye Stratejik Araştırmalar Merkezi (YTSAM) Uluslararası İlişkiler Enstitüsü Başkanlığını da yürütmektedir. Prof. Erol, Gazi Üniversitesi Stratejik Araştırmalar Merkezi (GAZİSAM) Müdürlüğü görevinde de bulunmuştur. 2007 yılında Türk Dünyası Yazarlar ve Sanatçılar Vakfı “Türk Dünyası Hizmet Ödülü”nü alan Prof. Erol, akademik anlamdaki çalışmaları ve medyadaki faaliyetlerinden dolayı çok sayıda ödüle layık görülmüştür. Bunlardan bazıları şu şekilde sıralanabilir: 2013 yılında Çağdaş Demokratlar Birliği Derneği tarafından “Yılın Yazılı Medya Ödülü”, 2015 yılında “APM 10. Yıl Hizmet Ödülü”, Türkiye Yazarlar Birliği tarafından “2015 Yılın Basın-Fikir Ödülü”, Anadolu Köy Korucuları ve Şehit Aileleri “2016 Gönül Elçileri Medya Onur Ödülü”, Yörük Türkmen Federasyonları tarafından verilen “2016 Türkiye Onur Ödülü”. Prof. Erol’un 15 kitap çalışması bulunmaktadır. Bunlardan bazılarının isimleri şu şekildedir: “Hayalden Gerçeğe Türk Birleşik Devletleri”, “Türkiye-AB İlişkileri: Dış Politika ve İç Yapı Sorunsalları”, “Avrasya’da Yeni Büyük Oyun”, “Türk Dış Politikasında Strateji Arayışları”, “Türk Dış Politikasında Güvenlik Arayışları”, “Türkiye Cumhuriyeti-Rusya Federasyonu İlişkileri”, “Sıcak Barışın Soğuk Örgütü Yeni NATO”, “Dış Politika Analizinde Teorik Yaklaşımlar: Türk Dış Politikası Örneği”, “Krizler ve Kriz Yönetimi: Aktörler ve Örnek Olaylar”, “Kazakistan” ve “Uluslararası İlişkilerde Güncel Sorunlar”. 2002’den bu yana TRT Türkiye’nin sesi ve TRT Radyo 1 (Ankara Radyosu) “Avrasya Gündemi”, “Stratejik Bakış”, “Küresel Bakış”, “Analiz”, “Dosya”, “Haber Masası”, “Gündemin Öteki Yüzü” gibi radyo programlarını gerçekleştirmiş olan Prof. Erol, TRT INT televizyonunda 2004-2007 yılları arasında Arayış, 2007-2010 yılları arasında Kanal A televizyonunda “Sınır Ötesi” ve 2020-2021’de de BBN TÜRK televizyonunda “Dış Politika Gündemi” programlarını yaptı. 2012-2018 yılları arasında Millî Gazete’de “Arayış” adlı köşesinde dış politika yazıları yayımlanan Prof. Erol’un ulusal-uluslararası medyada çok sayıda televizyon, radyo, gazete, haber siteleri ve dergide uzmanlığı dahilinde görüşlerine de başvurulmaktadır. 2006-2018 yılları arasında Gazi Üniversitesi Uluslararası İlişkiler Bölümü’nde ve Ankara Üniversitesi Latin Amerika Araştırmaları Merkezi’nde (LAMER) de dersler veren Prof. Erol, 2018’den bu yana Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Uluslararası İlişkiler Bölümü’nde öğretim üyesi olarak akademik kariyerini devam ettirmektedir. Çok sayıda dergi ve gazetede yazıları-değerlendirmeleri yayımlanan; Avrasya Dosyası, Stratejik Analiz, Stratejik Düşünce, Gazi Bölgesel Çalışmalar, The Journal of SSPS, Karadeniz Araştırmaları, gibi akademik dergilerde editörlük faaliyetlerinde bulunan Prof. Erol, Bölgesel Araştırmalar, Uluslararası Kriz ve Siyaset Araştırmaları, Gazi Akademik Bakış, Ege Üniversitesi Türk Dünyası İncelemeleri, Demokrasi Platformu dergilerinin editörlüklerini hali hazırda yürütmektedir. 2016’dan bu yana Ankara Kriz ve Siyaset Araştırmaları Merkezi (ANKASAM) Kurucu Başkanı olarak çalışmalarını devam ettiren Prof. Erol, evli ve üç çocuk babasıdır.