Analiz

Kuzey Kore’nin Rusya-Ukrayna Savaşı’ndaki Rolü

Kuzey Kore’nin Rusya-Ukrayna Savaşı’na katılımı, Pyongyang’a modern savaş koşullarında doğrudan operasyonel deneyim kazanma imkânı sağlamaktadır.
Rusya-Kuzey Kore askeri işbirliği, Rusya-Ukrayna Savaşı’nın güvenlik etkilerinin Kore Yarımadası’na taşınabileceği yeni kanallar oluşturmaktadır.
Avrupa-Atlantik ve Kuzeydoğu Asya güvenlik dinamikleri arasındaki bağlantının güçlenmesi, güvenliğin giderek bölgelerarası bir nitelik kazanmasına işaret etmektedir.

Paylaş

Bu yazı şu dillerde de mevcuttur: English Русский

Ukrayna tarafından Rusya’nın Kursk bölgesinde savaşırken yakalanan iki Kuzey Kore askerinin Güney Kore’ye transfer edilmesi, Rusya-Ukrayna Savaşı’nın Kore Yarımadası açısından yarattığı güvenlik sonuçlarını yeniden gündeme taşımıştır. 28 Eylül 2026 tarihinde açıklanan bilgilere göre askerlerin Güney Kore’de sorgulama ve güvenlik incelemesinden geçirilmesi, ardından Kuzey Koreli sığınmacılara ilişkin mevcut mevzuat çerçevesinde durumlarının değerlendirilmesi beklenmektedir.[i] İki askerin Ukrayna’daki savaş alanından Güney Kore’ye ulaşması bireysel bir transfer vakasının ötesinde Avrupa’da devam eden savaş ile Kuzeydoğu Asya’daki güvenlik dinamikleri arasında giderek güçlenen bağlantının somut bir göstergesi olarak değerlendirilebilir.

Kuzey Kore’nin Rusya-Ukrayna Savaşı’ndaki rolü başlangıçta Rusya’ya silah ve mühimmat sağlanması üzerinden şekillenmiş, ilerleyen dönemde ise doğrudan askeri personel konuşlandırılmasına kadar genişlemiştir. Ağustos 2026 itibarıyla yapılan değerlendirmelerde Pyongyang’ın Rusya’ya yaklaşık 14.000-15.000 asker gönderdiği belirtilirken Kuzey Kore’nin milyonlarca topçu ve havan mühimmatı ile yüzlerce balistik füze sağladığı bildirilmektedir. Ayrıca Ukrayna istihbaratı, Rusya’nın Voronej bölgesine yaklaşık 90 personelden oluşan bir Kuzey Kore füze biriminin konuşlandırıldığını öne sürmüştür.[ii] Dolayısıyla Pyongyang’ın savaş içerisindeki konumu, Rusya’nın savaş ekonomisine mühimmat sağlayan dış bir aktörden modern savaş koşullarında doğrudan operasyonel deneyim kazanan askeri bir ortağa doğru genişlemektedir.

Bu dönüşümün kurumsal zeminlerinden biri, Moskova ve Pyongyang arasında 2024 yılında imzalanan Kapsamlı Stratejik Ortaklık Antlaşması’dır. Rusya-Kuzey Kore askeri ilişkilerinin derinleşmesi yalnızca personel hareketliliğiyle sınırlı kalmamaktadır. Çok Taraflı Yaptırım İzleme Ekibi’nin raporuna göre Kuzey Kore’den Rusya’ya topçu sistemleri, balistik füzeler ve askeri araçlar aktarılırken Rusya tarafından Kuzey Kore’ye hava savunma sistemlerinin gönderildiğine ve Rus kuvvetlerinin Kuzey Kore askerlerine eğitim verdiğine ilişkin bulgular bulunmaktadır. Aynı rapor, Ekim 2024 tarihinden itibaren 11.000’den fazla Kuzey Kore askerinin Rusya’ya konuşlandırıldığını belirtmektedir.[iii] Bu nedenle Rusya-Ukrayna Savaşı, iki ülke arasındaki ilişkilerin kısa vadeli askeri alışverişin ötesine geçerek daha kapsamlı ve kurumsallaşmış bir güvenlik ortaklığına dönüşmesinde önemli bir işlev görmektedir.

Kore Yarımadası açısından bu gelişmenin en önemli sonuçlarından biri, Kuzey Kore kuvvetlerinin modern savaş koşullarında doğrudan deneyim kazanmasıdır. Kuzey Kore Ordusu’nun Ukrayna’daki faaliyetleri özellikle insansız hava araçları, karşı-dron yöntemleri, keşif-gözetleme sistemleri ve küçük birlik taktikleri açısından önemli bir öğrenme alanı oluşturmaktadır. Savaşın ilk dönemlerinde Kuzey Kore birliklerinin yüksek kayıplarla ilişkilendirilmesine karşılık daha sonraki gözlemler, birliklerin kamuflaj yöntemleri, hızlı yeniden konuşlanma ve daha küçük ve hareketli formasyonlarla operasyon yürütme gibi alanlarda uyum sağladığına işaret etmektedir. Aynı zamanda Rus kuvvetleriyle birlikte hareket etmek Kuzey Kore birliklerinin dron ve topçu sistemlerinin koordineli kullanımını gözlemlemesine imkân sağlamaktadır.[iv]

Bu deneyimin özellikle düşük maliyetli insansız sistemlerin Kuzey Kore’nin asimetrik savaş kapasitesine daha fazla entegre edilmesini teşvik etme potansiyeli bulunmaktadır. Savaş alanındaki öğrenme yalnızca personel düzeyinde gerçekleşmemektedir. Kuzey Kore yapımı KN-23 kısa menzilli balistik füzelerinin Ukrayna’da gerçek muharebe koşullarında kullanılması, Pyongyang’a silah sistemlerinin performansına ilişkin daha önce yalnızca test sahalarından elde edilebilecek verilerin ötesinde geri bildirim sağlama potansiyeli taşımaktadır. İlk kullanımlarda rapor edilen doğruluk sorunlarının sonraki dönemde azaldığına ilişkin değerlendirmeler bulunmakla birlikte bu gelişmede Rus teknik desteğinin kapsamı konusunda açık kaynaklardaki belirsizlik devam etmektedir.[v]

Ancak Rusya-Ukrayna Savaşı’nın Pyongyang açısından oluşturduğu askeri kazanımlar yalnızca savaş alanındaki deneyimle sınırlı değildir. Kuzey Kore’nin Rusya’ya sağladığı asker, mühimmat ve füze desteği karşılığında ekonomik kaynaklara ve askeri-teknolojik işbirliğine erişim imkanını artırdığı değerlendirilmektedir. Rusya-Kuzey Kore ilişkilerinin mevcut seyri, iki ülke arasındaki savunma tedarik zincirlerinin daha fazla bütünleşmesi ve bazı gelişmiş askeri teknolojilerin transfer edilmesi ihtimalini de gündeme getirmektedir.[vi] Bu durumda Kuzey Kore’nin Rusya-Ukrayna Savaşı’ndan elde edebileceği kazanımlar iki farklı kanaldan ilerlemektedir: Bir tarafta doğrudan savaş alanında edinilen operasyonel deneyim, diğer tarafta ise Rusya’yla derinleşen askeri ve teknolojik işbirliği bulunmaktadır. Bu iki sürecin birlikte ilerlemesi, savaşın etkilerinin Ukrayna coğrafyasının ötesine taşınması açısından önemlidir.

Bununla birlikte savaş deneyiminin Kuzey Kore’nin askeri kapasitesine etkisini doğrudan stratejik üstünlük olarak değerlendirmek yanıltıcı olabilir. Ukrayna’daki deneyimin önemli bir bölümü piyade ve küçük birlik operasyonlarıyla sınırlıdır. Kuzey Kore’nin hava kuvvetleri, lojistik unsurları ve topçu birliklerinin aynı ölçüde doğrudan muharebe deneyimi kazandığına ilişkin yeterli veri bulunmamaktadır. Bu durum modern savaşın temel unsurlarından biri olan müşterek harekât kapasitesi bakımından önemli bir sınırlılık oluşturmaktadır.[vii] Ayrıca Rusya’ya gönderilen birliklerin önemli kayıplar vermesi, savaş alanında edinilen deneyimin Pyongyang açısından belirli askeri maliyetler de yarattığını göstermektedir. Dolayısıyla Ukrayna’da edinilen deneyimin Kore Yarımadası’nın farklı coğrafi, teknolojik ve operasyonel koşullarına ne ölçüde aktarılabileceği henüz belirsizdir.

Buna rağmen Rusya-Kuzey Kore askeri işbirliğinin derinleşmesi, Kore Yarımadası’ndaki güvenlik hesaplarını yalnızca Kuzey ve Güney Kore arasındaki askeri denge üzerinden değerlendirmeyi giderek zorlaştırmaktadır. Ukrayna’da edinilen operasyonel deneyim ve Rusya’yla geliştirilen askeri-teknolojik işbirliğinin Kuzey Kore’nin kapasitesine yansıma ihtimali, Güney Kore açısından da yeni güvenlik kaygıları yaratmaktadır. Bu süreç, Seul’ün Avrupa-Atlantik güvenlik aktörleriyle geliştirdiği işbirliğinin stratejik önemini de artırmaktadır. Haziran 2026 tarihinde NATO ve Güney Kore arasında gerçekleştirilen askeri görüşmelerde birlikte çalışabilirlik, standardizasyon, siber tatbikatlar ve yeni teknolojiler gibi alanlarda işbirliğinin geliştirilmesi ele alınmıştır. NATO aynı zamanda Hint-Pasifik ve Avrupa-Atlantik bölgelerindeki güvenlik gelişmelerinin, Rusya-Ukrayna Savaşı’nın etkileri de dahil olmak üzere giderek daha yakından bağlantılı hale geldiğini belirtmektedir.[viii]

Bu bağlamda Kuzey Kore’nin Rusya-Ukrayna Savaşı’na katılımı, uluslararası güvenlikte daha geniş bir bölgelerarasılaşma eğiliminin parçası olarak değerlendirilebilir. Avrupa’daki savaş Rusya’nın Kuzey Kore’den askeri destek almasını sağlarken Pyongyang’ın modern savaş deneyimi kazanmasına ve Moskova’yla ilişkilerini derinleştirmesine imkân tanımaktadır. Buna karşılık Güney Kore’nin Avrupa-Atlantik güvenlik aktörleriyle geliştirdiği ilişkiler, bu bölgelerarası etkileşimin diğer boyutunu oluşturmaktadır. Böylece Avrupa ve Kuzeydoğu Asya’daki güvenlik dinamikleri arasında karşılıklı bir etkileşim ortaya çıkmaktadır. Bu durum güvenlik tehditlerinin ve ittifak ilişkilerinin coğrafi olarak birbirinden ayrılmış bölgeler içerisinde değerlendirilmesinin giderek zorlaştığına işaret etmektedir.

Sonuç olarak iki Kuzey Kore askerinin Ukrayna’dan Güney Kore’ye transferi, Rusya-Ukrayna Savaşı ile Kore Yarımadası arasındaki güvenlik bağlantısının görünür örneklerinden biridir. Ancak bu bağlantının stratejik önemi askerlerin transferinden çok Pyongyang’ın savaş aracılığıyla elde ettiği operasyonel deneyim, Kuzey Kore silah sistemlerinin gerçek muharebe koşullarında kullanılması ve Rusya’yla derinleşen askeri-teknolojik ilişkilerde ortaya çıkmaktadır. Bu kazanımların Kuzey Kore’nin askeri kapasitesine ne ölçüde aktarılacağı belirsizliğini korumaktadır. Bununla birlikte Moskova-Pyongyang işbirliğinin mevcut seyri, Kore Yarımadası’ndaki güvenlik ortamının Avrupa’daki gelişmelerden bağımsız değerlendirilmesini giderek zorlaştırmaktadır. Dolayısıyla Rusya-Ukrayna Savaşı, Avrupa-Atlantik ve Kuzeydoğu Asya güvenlik dinamikleri arasındaki bağlantıları güçlendiren bölgelerarası bir güvenlik süreci niteliği de kazanmaktadır.


[i] Kyu-seok Shim ve Hyun Young Yi, “What comes next for North Korea soldiers transferred from Ukraine to South Korea?”, Reuters, https://www.reuters.com/world/asia-pacific/what-comes-next-north-korea-soldiers-transferred-ukraine-south-korea-2026-09-28/, (Erişim Tarihi: 28.09.2026).

[ii] “What we know about North Korean forces joining Russia’s war against Ukraine”, Reuters, https://www.reuters.com/business/aerospace-defense/what-we-know-about-north-korean-forces-joining-russias-war-against-ukraine-2026-08-06/, (Erişim Tarihi: 28.09.2026).

[iii] “Unlawful Military Cooperation Including Arms Transfers between North Korea and Russia”, Multilateral Sanctions Monitoring Team, https://msmt.info/view/save/2025/06/20/6bb78b9d-aefd-44c4-b34a-8f545c0d9b3a-S_2025_340-EN.pdf, (Erişim Tarihi: 28.09.2026).

[iv] Michael Aldeman, “Drones and Operational Shift: North Korea’s Adaptation to a Changing Warfare Environment”, 38 North, https://www.38north.org/2026/04/drones-and-operational-shift-north-koreas-adaptation-to-a-changing-warfare-environment/, (Erişim Tarihi: 28.09.2026).

[v] Vann H. Van Diepen, “The KN-23 Goes to War: Has It Improved North Korea’s Missiles?”, 38 North, https://www.38north.org/2026/08/the-kn-23-goes-to-war-has-it-improved-north-koreas-missiles/, (Erişim Tarihi: 28.09.2026).

[vi] Eul-Chul Lim ve Jong Eun Lee, “All the Way With Moscow? Pyongyang’s Strategic Calculations in Support of Russia’s War”, 38 North, https://www.38north.org/2026/08/all-the-way-with-moscow-pyongyangs-strategic-calculations-in-support-of-russias-war/, (Erişim Tarihi: 28.09.2026).

[vii] Aldeman, a.g.e.

[viii] “NATO and the Republic of Korea discuss military cooperation”, NATO, https://www.nato.int/en/news-and-events/articles/news/2026/06/24/nato-and-the-republic-of-korea-discuss-military-cooperation, (Erişim Tarihi: 28.09.2026).

Başak ERTUNÇ
Başak ERTUNÇ
Başak Ertunç, 2024 yılında Galatasaray Üniversitesi Uluslararası İlişkiler Bölümü’nden “Chanter pour l'Europe: Une Analyse Discursive des Paroles des Chansons d'Israël à l'Eurovision” başlıklı bitirme teziyle bölüm dördüncüsü olarak mezun olmuştur. Lisans eğitimi sırasında bir dönem Sciences Po Strasbourg Siyaset Bilimi Bölümü’nde değişim öğrencisi olarak eğitim almıştır. Hâlihazırda Galatasaray Üniversitesi ve Bordeaux Üniversitesi ortaklığında yürütülen Çift Diploma Yüksek Lisans Programı kapsamında Küresel Güvenlik ve Uluslararası Politika Analizi Bölümü’nde öğrenimine devam etmektedir. Yüksek lisans tez çalışmasını “Entre solidarité Sud-Sud et projection de puissance: investissements sanitaires, discours et construction du rôle chinois en Afrique du Sud” başlığı altında sürdüren Başak’ın başlıca ilgi alanları konstrüktivist uluslararası ilişkiler teorisi, kimlik ve kültür çalışmaları, söylem analizi, güvenlikleştirme teorisi, küresel sağlık diplomasisi ve uluslararası aktörlerin rol inşası süreçleridir. Başak, ileri seviyede İngilizce ve Fransızca bilmektedir.

Benzer İçerikler