Prof. Dr. Mehmet Seyfettin Erol da uluslararası sistemdeki güvensizliğe dikkat çekerek, şunları söyledi:
“Yeni START’ın süresi dolmasına rağmen bu anlaşmanın yenilenmemesi, uluslararası sistemdeki güvensizliğe dayalı kırılganlığın önemli bir göstergesi olarak kabul edilebilir. Yeni START gibi anlaşmalardaki bu tür belirsizlikler, özellikle ABD ile Rusya arasında şeffaflık ve öngörülebilirliği azaltarak yanlış hesaplama riskini artırmakta; diğer taraftan da bu tür mekanizmaların tarafların birbirinin kapasitesini anlamasını sağlayarak kriz yönetimini kolaylaştırdığı da ifade edilebilir.”
Bu tür “sistematik belirsizliklerin”, ülkelerin sadece karşısındaki hasma yönelik değil, diğer tüm aktörlere yönelik siyasi baskısının “korku aracı” olarak karşımıza çıktığını kaydeden Erol, son gelişmelerin bazı ülkelerde güvenlik kaygılarını arttırdığına işaret etti ve söylemsel bazda da olsa nükleer silah edinme fikrinin daha görünür hale geldiğini dile getirdi:
“Ancak burada kritik bir ayrım var: Tartışmanın artması ile gerçek bir silahlanma dalgası aynı şey değil. Nükleer Silahların Yayılmasının Önlenmesi Antlaşması (NPT) hâlâ güçlü bir hukuki ve normatif çerçeve sunuyor. Ayrıca nükleer silah geliştirmek, ciddi ekonomik yaptırımlar, diplomatik izolasyon ve bölgesel istikrarsızlık riskini beraberinde getirir. Risk algısının yükselmesine paralel olarak şu an kısmen de olsa bir kontrolden çıkma eğilimi söz konusu. Fakat bu halen kontrollü bir seyir izliyor. Zira süreç henüz yaygın bir nükleer silahlanma yarışına dönüşmüş değil. Sistem zayıflamakla birlikte, tamamen işlevsiz hale gelmiş değil.”
